Baby no. 2 on the way!

Gisteren liep Felix, 21 maanden, naar me toe, trok mijn shirt omhoog legde zijn handjes op mijn blote buik en zei: ‘baby’ waarna hij me vol trots aankeek. ‘baby, baby, baby’, herhaalde hij nog een aantal keer en grinnikend liep hij weer weg. Dan smelt ik toch wel een beetje hoor. Dit was de eerste keer dat Felix ‘baby’ zei. Continue reading

Les Trois Forêts

Toen we het over de vakantie hadden wilde ik er vooral een weekje tussenuit. Gewoon genieten met z’n drieën en daar leek ons Les Trois Forêts perfect voor. Het park was 2,5 uur rijden vanaf ons huis en wat hebben we geboft met het mooie weer!

Elke ochtend bezochten we het zwembad, waar Felix staand speelde en zijn ogen uitkeek. Na de lunch en z’n slaapje gingen we nog even langs de kinderboerderij en ik denk dat dit voor hem toch echt het leukste was. Hij vond de geitjes prachtig. Rondlopen in het hok en de geitjes aaien.

We aten heerlijk bij de pizzeria in het centrum van het park. Waar Felix continu glimlachte naar het personeel of achterstevoren op z’n stoeltje zat om alles te kunnen zien.

We hebben genoten en veel gelachen de afgelopen week. Hopelijk kunnen we het vakantiegevoel nog een tijdje vasthouden.

Goede voornemens

 Het nieuwe jaar is inmiddels aangebroken. Daarom leek het mij een goed moment om mijn voornemens voor 2017 op een rijtje te zetten. Heb jij al een lijstje gemaakt?

Happy new year! #paintingprocess #art #illustration #painting #drawing #handlettering #schijvenmetpenseel #lindimelseart

A post shared by Lindi Melse🍃 BE INSPIRED (@lindimelse) on

Hieronder kun je mijn lijstje lezen, wie weet komen er nog meer punten bij, maar voor nu is het meer dan genoeg 😉 Continue reading

Winterlandschap

Terwijl we buiten liepen ademden we wolkjes uit. De kou ging letterlijk door onze broeken heen en ik vroeg me af of mijn handschoenen wel warm genoeg waren. Ik maakte foto’s en Max liep met onze zoon in de kinderwagen.

Na weken van slecht weer en kou hebben we eindelijk een echt winterlandschap. Het is dan nog geen sneeuw, maar toch is de omgeving wit gekleurd en weet ik weer waarom ik hier zo graag wil wonen. Het pad achter ons huis naar het volgende dorp benam me letterlijk de adem. Niet door de kou, maar door de prachtige beelden.

Het witte bevroren landschap en de zon die langzaam alles bescheen. Het gaf me energie, moed en verwondering voor hoe de natuur eruit zag. Dan kan ik alleen maar God danken voor hoe mooi hij de wereld maakt.

Een nieuw jaar

Vandaag is het alweer de eerste dag van het nieuwe jaar en kijk ik terug op een bijzonder jaar. Waarin we ons zoontje mochten zien opgroeien tot een dreumes, een vaderschapsverlof en de maanden dat ik langzaam weer zin kreeg om aan het werk te gaan. Waarbij ik de kledinglijn FS Happiness leven in blies en me focuste op de online fotografie cursus.

“I look forward to the new year because I know God is already there. He goes before me. He has already planned my steps for my good and His glory” (bron)

Wat een mooie tekst! Ik heb zin in het nieuwe jaar, nieuwe uitdagingen in mijn werk en het thuismoederschap combineren met mijn kunst. Bovenal hoef ik me geen zorgen te maken, want God is er, was er en zal er altijd zijn.

Veel liefde, gezondheid, inspiratie, creativiteit en zegen gewenst voor het komende jaar!

jaarwisseling-20162017

1 jaar oud!

Lieve Felix,

Vandaag ben je alweer 1 jaar! Wat is het genieten met en van jou. Met je ondeugende blikken, lachende ogen en vrolijke kreten.
Je staat aan alles en gaat snel weer zitten kruipt rond en verkend alles. Zodra er een krat met was in de buurt staat gooi je alle was eruit en stop je het langzaam weer terug. Jij vind het geweldig en doet het lachend met me mee. Continue reading

11 maanden

Lieve Felix,

Wat bloei en groei jij heerlijk tevreden verder. Elke dag is het weer een feest met jou. Je begrijpt steeds meer en ik zie langzaam steeds meer van jouw karakter.

Je bent zoveel meer gaan lachen. Om een avocado die je aan het eten bent, of je papa die een tak niet krijgt doorgeknipt in de tuin. Dan hoor ik ineens een heerlijk gegiechel uit de kinderwagen op borrelen.

Het eten aan tafel vind je prachtig. Zoals je het ene stuk groente zo op de grond gooit zo aandachtig kun je een ander weer bekijken.
Als we samen aan tafel eten gooi jij je hoofd achterover, dan kijk je ons een voor een aan in de hoop dat we met je mee doen. Doen we dat niet dan gooi jij je hoofd weer naar achteren. Zodra we mee gaan doen is het dolle boel.

Gelukkig zijn er ook de borstmomenten van drinken, troost en knuffelen. Dan duw je eerst zachtjes met je handje zodat de melk gaat stromen en als het te lang duurt sla je een aantal keer flink. Dan gaat je handje naar mijn nek en naar mijn mond en lach je met de borst nog in je mond. Koesteren doe ik deze momenten.

Je gaat letterlijk met sprongen vooruit. Van je buik ga je op je knieën zitten en ga je uit jezelf staan. Dan houd je me met 1 handje nog stevig vast, maar als je iets interessants in je handjes hebt vergeet je me vast te houden en sta je gewoon los.

Op de grond spelen is niet zo interessant, want op de bank staan spelen vind je zoveel leuker met de snoeren die er liggen. Alles heen en weer gooien en je voetjes die erin verwikkeld zijn.

Je zwaait naar iedereen, auto’s, mensen en honden worden allemaal door jouw begroet. Soms zo enthousiast dat je je uit de draagdoek wringt of half over de kinderwagen heen hangt om alles te kunnen zien en vooral te blijven zwaaien. Soms heb ik het nog niet door en begin je druk te kletsen en te bewegen. Dan kijk ik mee en zwaaien we samen of doe ik de geluiden van de dieren na.

Alles lijkt best wel een beetje spannend en je klampt je letterlijk aan me vast. Dus koken we samen, zetten we een ikea meubel samen in elkaar en lachen en knuffelen we veel.

Je houd van warmte en geborgenheid en die geef ik je dan ook graag. Ook als we het slapen in je bedje oefenen en je uiteindelijk toch rustig in de draagdoek slaapt. Ik jouw mama geef je graag deze liefde, zodat je straks vol zelfvertrouwen de wereld in kan gaan.

Liefs van jouw mama

Twee jaar België

Twee jaar geleden is het alweer dat wij richting België verhuisden. Wat is de tijd snel voorbij gegaan!

We verhuisden voor het werk van mijn man naar het Franstalige België, zodat we nog een beetje betaalbaar en op rij afstand van zijn werk, universiteit Luxemburg, konden wonen. Continue reading

10 maanden oud

Lieve Felix,

Zodra je wakker wordt in bed kruip je over me heen naar het nachtlampje en moet je alles wat op het nachtkastje ligt bekijken, oppakken en op de grond gooien.

Kruipschuivend de kamer door is niet meer genoeg. Je trekt je op tot staan en kan opeens op je knieën zitten. En langzaam stap je langs de meubels heen en weer. Heerlijk is het om jou te zien ontdekken. Terwijl je staat buig je door je knieën om alles wat in de la ligt te pakken en weg te gooien. Continue reading

9 maanden oud

Lieve Felix,

Wat ga jij hard en snel vooruit. Elke dag is weer een nieuw avontuur. ’s Ochtends in ons bed vind je het geweldig om over de rand van het bed te hangen en het liefst zou je naar beneden willen duiken. Ik kan je vaak maar net snel genoeg tegen houden en kom dan maar naast je liggen om met je over de rand heen te kijken.

Opeens kun je kruip schuiven en verlies je me niet meer uit het oog. Loop ik naar de keuken, dan hoor ik je eraan komen ‘mamma mamama’ roepend. En even later verschijnt je gezicht om de hoek. Continue reading