9 maanden oud

Lieve Felix,

Wat ga jij hard en snel vooruit. Elke dag is weer een nieuw avontuur. ’s Ochtends in ons bed vind je het geweldig om over de rand van het bed te hangen en het liefst zou je naar beneden willen duiken. Ik kan je vaak maar net snel genoeg tegen houden en kom dan maar naast je liggen om met je over de rand heen te kijken.

Opeens kun je kruip schuiven en verlies je me niet meer uit het oog. Loop ik naar de keuken, dan hoor ik je eraan komen ‘mamma mamama’ roepend. En even later verschijnt je gezicht om de hoek.

Last van door komende tandjes, maar gelukkig is daar je mama om je vast te houden en te troosten. Dan wieg ik je in slaap omdat alles even te moeilijk is en je je mama gewoon heel hard nodig hebt. Gelukkig kan ik je die geborgenheid bieden en met je 75cm en bijna 10 kilo, lijk je weer even een hele kleine baby die zich vastklampt aan mij.

Nog steeds sta je na het voeden graag snel op je voetjes en begin je van me weg te lopen, waardoor ik gehaast moet opstaan om je bij te kunnen houden. Je eerste stapjes zijn gezet! Ongelooflijk hoe hard jij groeit en bloeit.

Samen kunnen schateren om vallende voorwerpen, van blokjes, armbanden en eten aan toe. Vooral de kracht van herhaling doet het goed.

Alleen het eten ’s avonds koken is ook verleden tijd, als je ziet dat ik ergens mee bezig ben doe je er alles aan om ook mee te kunnen kijken. Je geniet van het eten wat ik je voorzet en langzaam went het ook om in je eigen kamertje te slapen. De nachten worden langer en lig ik nog steeds wakker om te wachten totdat ik jou ik het donker weer even bij me mag voelen.

Liefs van jouw mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *