5 maanden oud – 13 mei 2016

Lieve Felix,

Vroeg in de ochtend word je wakker en lig je kletsend tussen ons in terwijl wij, jouw ouders, nog een poging doen om onze ogen dicht te doen. Maar als ik ze open doe zie ik je breed grijnzen en stralen je ogen me toe. Dan kan ik enkel lachen en proberen we samen jouw papa niet verder wakker te maken.

Al drinkend bestudeer je je handje en maak je zachte bewegingen deinend op de lucht. Je lijkt alles te zijn vergeten en gaat er helemaal in op. Totdat je me ineens onderzoekend aankijkt, met die blauwe ogen van jou, en je handje zachtjes over mijn gezicht laat gaan. Totdat je mijn mond ontdekt en je vingers er een voor een in steekt, dan verschijnt er een brede glimlach, wil je bijna gaan lachen, maar kan dat niet omdat je anders de borst moet verlaten.

Zodra je klaar bent met drinken, werp je je uit mijn armen en hang je ondersteboven zoekend naar je papa en breed glimlachend op de kop.

Eenmaal op de grond begint alles aan je te bewegen. Al wiebelend draai je je op je zij en maak je zo een cirkel, duw je je billen van de grond en schuif je alle kanten op. Als we jou rechtop zetten en laten staan, maak je je helemaal groot en kun jij de wereld wel aan.

Boekjes lezen vind je helemaal interessant, bladzijdes omslaan is al echt jouw kwaliteit. Vooral als ik, jouw mama, de geluiden maak, kijk je me verwonderd  aan en borrelt er een heerlijke lach uit je op. Alsof je wilt zeggen: mama, jij bent top.

Vijf maanden geleden werd ik jouw mama en lag je daar gekreukt en slapend aan de borst. Nu is het weer nacht en lig je ondanks je maatje 74 nog steeds heerlijk opgekrult tegen me aan.

Je bent nog maar zo klein en toch al zo groot. Soms vergeet ik de tijd en kan ik alleen maar naar je kijken, voel ik mijn tranen en een hart dat overstroomt van geluk.

Liefs van jouw mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *